karalamalar

blog'a geri dön

5 yorum var - 24 Nisan 2008 13:48

öldüğüm gecelerin ardından gelen sabahlarım yıpratıyor beni. Bir kahve bile içmeden yaktığım sigara. Bir şeylerini kaybedildiği kazınmış beynim, acımasına izin veriyor ruhumun. Kadınlığının farkında bedenim şimdi. Çocukça mastürbasyonlarını özlüyor 'o'.
Şimdi 'sen' yok yazdıklarımın arasında 'ben'ler çoğaldı. Artık üzüldüğüm kendim. Sevindiğim unutulmuşluğum.

Bahtına küfreden sokak kadınlarını anlıyorum son zamanlarda onlara daha fazla hak veriyorum; yol kenarı gecelerine, doğmayacak çocuklarına ağladıkları köşe başlarını düşünüyorum. Mutlu bir yuva düşlüyorum onlar için. Hani şu 'namus' larının hala onlarla olduğu, pezevenklerine değil kendilerine ait olacakları zamanların özlemini hissettikleri o dar kesitlerde.

Gecenin ardından kalan tüm arabesk hislerin üzeri örtülmüşken aklıma takılan düşünce topluluklarına kahkahalarımla eşlik ediyorum şimdi. Umursamıyorum sizi. Beni üzmek için yaratılmış bahanelersiniz. Ve yalnız geceleri gelirsiniz, unutmayın, beni sadece ben istediğimde üzersiniz. İstemsiz yaptıklarınız acıtır sadece canımı...

^Düşmüş bir kadının bile güzelliğidir 'kadın' olması. Sen bunu bile anlayamadın. Cesaret edemiyorsun kendini tanımaya. Yazık!
Hadi üzme anneni. Öp kendini, barışın.^

"beni sadece ben istediğimde üzersiniz"
psikolojik mazoşizm mi bu. eğer öyleyse tek ilacı da
"carpe diem"

thrashalpyx  24 Mayıs 2008 18:33  

evet garpediyem şart diyem sana

strokejobs  24 Mayıs 2008 20:15  

küçük iskender yazısı bu.heryerde tanırım.nerde o?fazla uzağa gitmiş olamaz

luddite  26 Mayıs 2008 20:40  

küçük iskender değil. noktasıyla virgülüyle bana ait. bu kez yanıldın...

VaLentinE96  30 Mayıs 2008 21:18  
bu yazıya puanı basanlar: